"Liegen of bedriegen, vertellen of zwijgen?"

Vertrouwen is de basis van het leven. Op vertrouwen is alles gebaseerd. Ik denk dat de meeste mensen een aangeboren vertrouwensysteem hebben, net zoals het aangeboren taalsysteem. Als kind vertrouw je eigenlijk iedereen, je oom, de caissixe8re aan wie je het geld mag geven en het geld van terug krijgt ook al kan je nog niet tellen laat staan rekenen, je ouders. Je hebt vertrouwen in de medemens. Naarmate je ouder wordt groeit het vertrouwen, je leert mensen inschatten en te luisteren naar je intuxeftie. Op de middelbare school gooi je je tas ergens in de hoek en je bent zelf op een hele andere plek, alle waardevolle spullen in je tas, daar denk je niet eens aan. Op het HBO laat je je tas in het lokaal liggen ook al zit er maar xe9xe9n klasgenoot. Je leent je spullen uit, en vertrouwt erop dat je ze terug krijgt. Je vertelt je diepste geheimen tegen je beste vrienden, en soms ook wel tegen mensen die je net een dag kent. Juist omdat je deze mensen vertrouwt, en omdat jouw intuxeftie je vertelt dat het kan. Vanzelfsprekend ga je ervan uit dat deze mensen het niet van de daken zullen schreeuwen. Bij de een heb je een goed gevoel, en vertel je het de eerste dag dat je hem spreekt, bij anderen duurt het jaren voordat je een geheim durft te delen. Maar dit kan ook doordat je niet wilt dat anderen een ander beeld van je krijgen.

Aan jou vertelde ik mijn geheimen na drie dates, die eigenlijk niet eens dates waren te noemen. Ik deed dit omdat ik jou verrtouwde. Naarmate het jaar vorderde brokkelde mijn vertrouwen in jou stukje bij beetje af. Mijn vermogen om mensen te vertrouwen is zwak en sporadisch. Bij de een duurt het een tijd, bij de ander is het er binnen een dag. Jij kreeg mijn vertrouwen, omdat ik vond dat je dat verdiende maar langzamerhand was ik daar niet zo zeker meer van.

Vandaag heb ik besloten om jou mijn vertrouwen weer te geven, want als ik jou niet kan vertrouwen, wie kan ik dan wel vertrouwen?